Wanneer er twijfel bestaat, dan draagt de bonthandel bij tot het onderzoek hierover. Sinds 1978 heeft IFTF (International Fur Trade Federation) meer dan 5 miljoen USD uitbetaald ter ondersteuning van een ruim scala aan onderzoeken inzake welzijn van pelsdieren en behoud van soorten. De bontsector heeft de resulterende bevindingen ondersteund, telkens wanneer ze op een wetenschappelijke basis bepaald werden.

In het begin van de jaren '70, nog voor de introductie van de CITES overeenkomst (Convention on International Trade in Endangered Species), heeft de sector zichzelf een vrijwillig moratorium opgelegd in de handel in luipaard en andere soorten, in afwachting van de uitkomst van een wetenschappelijk onderzoek aangaande de situatie ervan. IFTF heeft ook op dit vlak financiële bijdragen geleverd aan onderzoek inzake de toestand van diersoorten.

De sector werkt nauw samen met leidinggevende organisaties inzake milieubehoud, zoals onder meer CITES en IUCN (World Conservation Union).

Wat denken internationale milieubeschermingsorganisaties als het WWF en het IUCN over jacht en milieubescherming?

Voor internationale milieubeschermingsorganisaties als het WWF en het IUCN, die op wetenschappelijke basis oplossingen zoeken voor de milieuproblemen, kan jacht een onderdeel vormen voor de bescherming van de natuur en een duurzaam leven in harmonie met de natuur. "Veel ongebruikt land is ongeschikt voor landbouw en kan het best worden benut voor het instandhouden van levendragende systemen en de levering van hout, vlees, brandhout, noten en andere hulpbronnen uit de natuur." (bron: Zorgen voor de aarde – een strategie voor een duurzaam bestaan – Nederlandstalige samenvatting van 21/10/1991 uitgegeven door WWF België), Dat men hier met vlees, jacht bedoelt is duidelijk, want vlees groeit nu eenmaal niet aan de bomen.

Een aanpak die toelaat de overschotten uit de natuur te gebruiken, doch tevens het milieu en de natuurlijke rijkdommen beschermt.

Het "duurzaam gebruik van hernieuwbare bronnen" is een beleid dat gepromoot wordt door organisaties als het WWF, het World Conservation Union (IUCN) en de United Nations Environment Programme, alsook bijna elke andere grote milieuorganisatie.

De bonthandel leeft dit principe na, uitgaande van het recht pelsdieren te gebruiken, zolang men tegelijk de verantwoordelijkheid opneemt ten aanzien van het behoud van de natuurlijke omgeving. Bovendien is de handel in pelzen van wilde dieren strikt gereguleerd, teneinde hoge niveaus aan populaties te behouden.

Mocht de bonthandel niet bestaan, dan nog zou er een bepaald populatiebeheer nodig zijn, maar dan wel op kosten van diverse regeringen en hun belastingbetalende burgers. Dieren die in zo'n context zouden verwijderd worden zouden dan ook gewoonweg verspild worden, wat tegen elk besef van een respectvolle omgang met de natuur ingaat.

De internationale bonthandel verhandelt geen vellen van met uitsterven bedreigde diersoorten; alle dieren wiens pels verhandeld wordt zijn overvloedig aanwezig in de natuur.