Het vervaardigen van bontjassen is een zeer gespecialiseerd vak, in hetwelke talrijke familiale bedrijven hun traditionele kennis van zaken van generatie tot generatie overdragen. Het is een werk dat een meticuleuze vakkennis vereist en bijzonder veel oog voor detail. Zelfs in die plaatsen waar de meest moderne vervaardigingsmethodes gebruikt worden, blijft het maken van bontjassen vooral handwerk.

Het maken van zo'n bontjas verloopt volgens de patronen die hetzij binnenshuis ontworpen werden, hetzij gecreëerd werden door internationale designers. De belangrijkste productiecentra liggen verspreid doorheen de wereld, met concentraties in Canada, Griekenland, Rusland, China, Frankrijk, Italië, Duitsland, Korea, de Verenigde Staten enz..

Het bont bereikt de klant via een ruim scala aan winkels, gaande van gespecialiseerde bontzaken, over luxeboetieks van topmerken, over multimerken boetieks en grootwarenhuizen.

Nagenoeg overal ter wereld is er vraag naar bont, maar de grootste markten zijn duidelijk China, Rusland, Duitsland, Italië, Japan, Korea, de V.S., Spanje en de voormalige Sovjet republieken. In het algemeen wordt de vraag gedreven door het weer en de economische ontwikkelingen.

Sinds enkele jaren is het bont als het ware herboren binnen de modewereld, aangezien meer dan 350 toonaangevende internationale designers bont in hun collecties opnemen. De wereldwijde bonthandel was in 2007 goed voor een zakencijfer van meer dan 15 miljard USD.

Met het doel de consument nog beter te informeren over de pels die hij of zij aankoopt, wordt er geleidelijk een nieuw labeling systeem ingevoerd in alle landen die aangesloten zijn bij de International Fur Trade Federation. Op deze labels staat de gebruikelijke naam van het dier in de lokale talen, alsook de latijnse wetenschappelijke benaming.

De bonthandel is een internationale branche. Haar structuur is uniek en draagt bij tot de lokale economie op talloze plekken. De sector ondersteunt aldus een ruime waaier aan culturen, traditionele know how en levensstijlen. Wereldwijd worden er meer dan 1 miljoen mensen tewerkgesteld in de sector. Het is een verantwoordelijke, gereguleerde sector die zich engageert tav het milieu. Er worden geen bedreigde diersoorten gebruikt.

De meerderheid van de ongelooide vellen worden via veilingen verhandeld. De belangrijkste veilinghuizen liggen in Kopenhagen, Helsinki, Oslo, St Petersburg, Seattle en Toronto. De vellen worden voor de veilingen gesorteerd en per lot gegroepeerd. Aankopers zijn vooral makelaars (brokers) die in opdracht van bontwerkers en vellenhandelaren aankopen.

Van de veiling gaan de vellen naar looierijen. Zij reinigen en verzachten de vellen, drogen ze en zorgen met het looiproces voor de duurzaamheid ervan.

Vandaag kan elk type bont in talrijke kleuren getint worden, van traditioneel behoudende donkere tinten naar speciale felle - of pastel kleuren. Bont kan gecontrasteerd getint worden of meer effen. Ook tekeningen en prints zijn mogelijk.